Sounds of the city (1)
Zwarte plattelandsblues en blanke volksliedjes uit bergdorpen waren de belangrijkste wortels van een nieuwe muziek die in de jaren vijftig van de vorige eeuw is ontstaan en die wij nu kortweg aanduiden met de term popmuziek. Bepalend voor het ontstaan ervan was de trek van het platteland naar de grote stad.

1.
In 1943 stapte Muddy Waters in Mississippi als 28-jarige met zijn gitaar aan boord van een trein om een toekomst te vinden in Chicago. Hij vond daar werk in een papierfabriek en probeerde met zijn muziek een centje bij te verdienen. Als barmuzikant formeerde hij een eigen groep, met bas en drums, die een stevige beat neerzet: the big sound. Om over het geluid van de druk pratende, benevelde bezoekers heen te komen ontwikkelde hij zijn karakteristieke schreeuwerige zangstijl en om dezelfde reden besloot hij zijn oude akoestische gitaar in te ruilen voor een elektrische. De elektrische gitaar was iets nieuws in die tijd en Muddy kocht de zijne, een Fender Broadcaster, in 1948 en dat was het begin van de City blues, ook wel Chicago blues genaamd. 'Het was de krachtigste, meest expressieve muziek die ik ooit heb gehoord,' aldus Rolling Stones-gitarist Keith Richard.

2.
Op zijn eerste plaatje, in 1953 uitsluitend voor persoonlijk gebruik opgenomen in de studio van Sam Phillips, zong Elvis Presley een populaire ballad uit die dagen getiteld My Happiness. Een jaar later, op 5 juli 1954, nam hij in dezelfde studio, samen met gitarist Scotty Moore en contrabassist Bill Black vier songs op, waaronder het nummer dat als zijn professionele debuutsingle gold: That's All Right, een cover van R&B.zanger Arthur `Big Boy' Crudup. Het werd zijn eerste locale hit. In het Britse blad Mojo werd deze opname uitgeroepen tot 'World-changing pop-moment No. 1.'
Een jaar later verkocht Sam Phillips het contract met Elvis, dat nog een jaar te gaan had, aan RCA Victor voor het enorme bedrag van 35 duizend dollar (!) en een rose Cadillac voor Elvis. In de RCA-studio in New York zou hij daarna opnames maken voor zijn eerste album in een nieuwe, ruigere stijl. De snelle, agressievere songs weerspiegelen de wereldstad New York. Rock & Roll was definitief haar country roots ontstegen en stadsmuziek geworden. De hectiek van het stadsleven wordt hoorbaar in ritme en tempo van de muziek.

3.
'Volksmuziek?' zei Leadbelly ooit, 'Het is allemaal volksmuziek. Heb je ooit een paard horen zingen?'
Amerikaanse folk maakte aan het begin van de jaren zestig een opleving door met Greenwich Village, de kunstenaarswijk van New York, als centrum en een vanuit het middenwesten afkomstige jongeman als belangrijkste exponent: Bob Dylan. Met zijn politiek getinte songs was hij de belangrijkste protestzanger van zijn generatie, maar dat etiket wierp hij weer snel van zich af toen hij net als Muddy Waters zijn akoestische gitaar verruilde voor een elektrische en een nieuw soort versterkte folk ging maken: folkrock. Het door Dylan geschreven Mr. Tambourine Man was de eerste grote, wereldwijde folkrock-hit voor The Byrds. Roger McGuinn, zanger en gitarist van de groep, verklaarde ooit dat hij een folksong wilde uitvoeren alsof het een nummer van The Beatles was. Toen Dylan in 1965 op het Newport Folk Festival verscheen met een elektrisch versterkte rockband werd hij door het vaste publiek, dat rock & roll verfoeide, op gefluit en boegeroep onthaald. Kort daarop werd hij in Manchester getrakteerd op een luidkeels vanuit het publiek geroepen: 'Judas!'
'I don't believe you,' riep Dylan terug, 'You're a liar!'
Waarop zijn begeleidingsgroep snoeihard en overduidelijk Like A Rolling Stone inzette.